Muhteşem harika ses mükemmel tebrikler büyük usta :))

Kutlarım bu güzel şiiri ve yüreği saygılar bıraktım

muhteşemdi tebriklerimle

Bu şiire, bu seslendirme,


nefis olmuş..........

bir kaç kere okudum
şiriniz çok güzeldi.hayata bakışıyla alakalı eğerki aşabiliyorsak güçlüsünüzdür.
çok azımız sanırım,öyle görünüyor

saygılar

Güzel şiir...

''senin ölümümle'' söz iminde BEN'İN karşıtı yahut metne sadık kalınışı sağlanmak isteniyor ise;

-Sen'in - ölümümle şeklinde yazılması durumu biraz olsun açacak gibi duruyor.

Ölümümle - derken verilmek istenen nüans bir veya iki sözcüğün şiirden esirgenmiş
olup olmadığından çok, bu fikrin ne kadar gerekliliği ile ilgili sanıyorum.

Günlük dildüşüncesi bakımından şartları zorlasa da bu kısım- Ben- kavramına göz kırparak iyi birşeyler yapıyor dedim okurken.


Sevgiler




wewin tarafından 8/6/2012 5:52:51 PM zamanında düzenlenmiştir.

Çok şiir, hem de çook...

Bir borcum var bu şiire, ödemezsem olmaz. :)

Selamlar...

Şimdi desem ki sana;
toprak ve ferman gibi saklamak gerek bu şiiri. ve desem ki; bir bahâr saadeti gibi tıpkı rüyâ.


dudağımın kıyısında duruyor şiir.



Var olasın Zeki, dâima.



...

Akşam Çökerken






dünyada hiçbir şey,
benim ben’im kadar düşüncelerimde yer tutmadı.

hiç güneş görmemiş bir yarasanın dünyası
benim dünyamla nasıl eşit olabilir
takvimi, mevsimleri ben yarattım
kendimi, seni ben yarattım
hayal, ben’im hayalim
başını gövdeden ayıracak baltayı,
aşkı ben yarattım.

gözleri açık kalmış bir kadının ölümü
senin ölümümle nasıl eşit olabilir.
dünya olduğu yerde duruyor
dönüp duran benim
kuşlara konuşmayı,
acıyı, yalnızlığı ben yarattım
hayat ben’im hayatım
ağaçlardan kalem, kağıt yapmayı
şarkıları ben yarattım



ağustos 2012 - istanbul



Vefalı yüreğe kaleme sağlık
Severek okudum
Kalemin daim olsun
Saygılar selamlar

Su yolunda akıp dursun
Hiç bir yere dökülmesin şiir.
Merak ediyorum bu şiirler biz öldükten sonra ne olacak abi?
Yüz iki yüz yıl sonra... Geçen onu düşündüm de.

‘’Aşk hiç biter mi’’




Ve şarkı devam eder:


Kalır adımızla
Bir sokak duvarında
Bir ağaç kabuğunda
Bir takvim kenarında
Kalır bir çiçekte
Bir defter arasında
Bir tırnak yarasında
Bir dolmuş sırasında
Kalır bir odada…



Dilimde bu şarkı tütserken bu şiire denk geldim.Öyle güzel oldu ki.
Şarkıyı ben yaratmadım ama,daha öncesinde de göğü renklendiriyordu.
Hiç güneş görmemiş yarasa ile O’nun dünyası bir olabilir mi?


Şimdi,yarasa ekseriyetle karanlıkta özgürlüğüyle el ele olduğuna göre,burada huzurlu olan kim?
O mu,yoksa,yarasa mı? Ki yarasa demek karanlık demektir lügatımızda.

Ama yine de karışamam;çünkü hayat O’nun hayatı.Sustum.

‘’gözleri açık kalmış bir kadının ölümü
senin ölümümle nasıl eşit olabilir.’’

Eşit değil tabii ki.Ama O’nun ölümü nasıl oldu onu bilmiyoruz.Bilmeden de konuşmak bize yakışmaz.
Şair,buğulu bir pencere gibi aralık bırakmış.Burada da susmak gerek o yüzden.


Yarasanın kanatlarına bırakıp bu şiiri, gidiyorum!


ya da devam edelim şarkımıza:


Bir deniz kıyısında
Bir martı kanadında
Bir vapur bacasında

Aşk hiç biter mi?

şiir hiç bitmeyen güzüm

hüznü ben yarattım

annem en büyük kaybım

acıyı ben yarattım

kederse harcım

su yerine kanla kardım

o halde her şeyde birazcık ben varım... ^_^

................

çok beğenmiştim ilk gözlerim değdiğinde de... ve su yolu' na ithaf çok yakıştı...

............sevgilerimlen...




NebihaMuradî tarafından 8/6/2012 1:20:57 AM zamanında düzenlenmiştir.

İlk yorumu ben yapayım. :)