Sen en büyük hatamdin hayatimda,
Secemeyerek gercek yüzünü
Onarilmaz suclarini hep affettim.

Belkide tutunup senin cürük basamaklarina,
Düserek sonrada
Gerceklerle öyle bulusacaktim.

Belki baslangic noktasiydi ,
lüzümsuz kiskancliklarin
Ama dayanagida yoktu senden baska
Sana besledigim büyük sevgimin.

Harekete gecmesine ,
En ufak firsat veremedigin aklimin
Her yeltenisinde
Tutmaya kolumu
Silkindigimdir elinden
Simdi pismanligim.

Belki de iyi yanlarini ,
Gereginden fazla abarttim
Kötü yanlarini aklima sigdiramadim.

Inan gözüm yoktu verecegin,
Cok büyük mutluluklarda
Bir ufacik gülüsünle bile
Kendi mi, cocuklar gibi kandirdim.

Olurya hakli yanlarin vardir diye ,
Benden haric ese dosta bile
Hemde hasimlarina haksizliklarina
Bilerek hep göz yummustum.

Tek tek utancla animsadim simdi onlari,
Meger kendi ellerimle Ayirt etmisim kendi yerimi.

Dikkate almamisim ,
Yüksekten alisini hep kendini
Iyilik kitabinda benimde yer almayisimi.

Damgasini vurdu,
Gecte olsa kalbim kalbinin
Haksizligina ugramaya aday
Siralamanda meger bende varmisim..


Nuran KARACA

4 8 2012.saat 18