17
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
2875
Okunma

Gün gecenin bağrından koparak
Doğuyordu gökyüzünde
Kucak kucağa değiller miydi
Yirmidört saatin her diliminde
Gündüzle gece gibiydi bizim sevdamız da
Birbirinin içinde
Bir o kadar dışında
Ben beyazı giydiriyordum her anımıza
Sen siyaha boyuyordun
Elimizde avucumuzda ne varsa
Keder biriktiriyordun karanlığında
Çatlamış bir bulut olup
Hüzün yağdırıyordun üzerime
Her gün ışığında
Sonsuz bir aydınlık vaat ettim
Sen ay’ın cılız ışığıyla yetindin
Yıldızlara selam durdun aşk diye
Sevda ordusu yarattın gökyüzünde
Oysa bağrında sakladığın gün
Gözlerinde doğmak için bekliyordu
Sessizce
Yakamoz Deniz (Serpil TÜGEN)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.