0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
937
Okunma
Bir gün hüzünler şehrini terkettiğinde
Ne garip, belki anlayacaksın
Sevmenin,sevilmenin kutsallığını
Baktığın her aynada
Bomboş suretini görsende
Düşüneceksin yılları
Hatta en ufak anları bile
Her üzüldüğünde
Mevsimler bende sonbahar olmuş
Ve gülüşünde baharlarımı unutacaksın
Hangi resmine baksan
Birini hatırlayacaksın
Belki nefretle
Ya da bin pişman
Dört mevsim yaşamış olsakta
Seninle;
Şimdi mevsimsiz
Kırgın,ah û zar
Bir ayrılık kabrinde
Aynı yerde bekliyoruz
Farklı yalnızlık tabutunu
Beraber sırtlıyoruz,
Bile bile..
BİLAL YÜKSEKTEPE
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
