Neden, neden arkadaş !
Verdin değeri ,belki de çok sandın hislerinin ederini.
Herkes gibiymiş ,
Unutma vardır , beterin beteri.


Ettiğin yeminleri , kendine verdiğin sözleri
Hatırla ,bahsi açıldığında, değer miydi ?
Haklısın kimse bilemez ki kalbin yönlerini.
Zihninde canlanıyor mu, uykusuz gecenin ,zifiri karanlığı.


Neydi ismi lazım değili özel kılan ?
Gülüşü mü , bakışı mı ?
Gözünden kalbine akışı mı ?
Zamanla böğrüne işlediği, çözülmez, umuttan nakışı mı ?



Olsun be güzellik !güzelliklerin dünyasında, ulaşılmayan olarak kalmanın, ayrıcalığını yaşa.
Hak ettin ,verdiğini sandığım ,sanılarım için
Birkaç gün süren yanılgılarım ve çelişkilerim için.
Yaşadığımı hatırlattığın için.


Hoşçakal !
Çünkü vazgeçtim
İmkansız değilsin , sadece illüzyonuydun kalbimin .
Sudan çıktı ,bardaktaki kalp kırılmaları ,
Herşey gönlümce olup bitti .
Sana ulaştırmayı istediğim hisler , artık saf değil .
Belki de tozlanmış bir raf da değil,
Geçmişte kalan tek kelime söylenmemiş bir hoşçakaldı .
İstemediğim dilinden çıkan ,
Başrolde olduğum bir sıfat; Hoş Çakal dı .