Bir güne sığdırdı zaman evladı
Oysa her gününü vermişti anam
Kaygısızlık avcı bizi avladı
Bütün imkânları sermişti anam

Dokuz ay karnında koymadın yere
Doğunca uykunu böldüm kaç kere
Dillense de dese sessiz yer küre
Kar diye narlara girmişti anam

Canından kopmuştum göbek bağıyla
Sardım çevresini ölüm ağıyla
Varlığı ölçülmez Ağrı dağıyla
Sancılı acılar görmüştü anam

Eksiksiz harcandı yılı ananın
Başı ayıkır mı haktan dönenin
Bir gününü verdim koca senenin
Oysa ne hayaller kurmuştu anam

Düşündümde yine gözlerim doldu
Giderken dünyamın yeşili soldu
Gün geldi yollara köprüler oldu
Ölüme göğsünü germişti anam

Halsizken de anlar senin halından
Mevla hürmet bekler bütün kulundan
İp edip ömrünü keçi kılından
Ayağıma çorap örmüştü anam

Sensiz günlerimde seni ararım
Ayağın altında hayal kurarım
Eğer Kalender’sem günler sererim
Cefa devran diye sürmüştü anam


30. 06. 2012


Haşim Kalender