0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
801
Okunma
Bılinmezliğe yönelmiş
bir kalbin sefil kölesiyim
yanıma aldığım bir kaç umutsuzluk yığını
bir de yakomoz lu gece de
gökyüzünün maviliğinin
bana hediye ettiği kuyruklu yıldızlar.
Derken sen çıktın ansızım yol üstünde
kimsesiz bir kaldırım
dibinde oturmuş
aglar iken karşıma
yanına yaklaşıp asfalta
düşen gözyaşlarına dokunmak istedim
usulca.
Kalbine süzülüp derdini dinlemek istedim
çare olamayacağımı
bildiğim halde
ellerini tutup kimsesiz
bahçelerden çaldığım
papatyaları saçına takmak istedim
korktuğum halde
ateşe kafa tutmak istedim
yeter diye düsündüm
aşık olunca
gücüm.
Ölüme
5.0
100% (1)
