Sorma yorgunum.
Yorgunum dosttum, sorma şu zamandan.
Zaman beni çoktan bitirdi,
Tüketti beni zaman,
Ve sonunda bir de, bıktırdı beni yasamaktan şu zaman.
Kusturdu kendine beni!

Tuş oldum zamanla kucak kucağa güreşirken.
Tastır topraktır demedi!
Yerleri öptürdü, yerleri öptürdü zaman.

Üstüme, ustume çullandı, var gücüyle kursun gibi yüklendi.
Ve
Pestilimi çıkardı benim, perişan etti dostum şu zaman.
Kırıldı!
Kırıldı kanadım kolum, zamanın ağırlığından onca yükünden!
Ve beni.
Perişan etti, beni genç demedi hazan etti..
Söktü beni, söktü de zaman denen ta kökümden..
Şimdi dostum!

Kendimi kendi gençliğimi kendimi sorarım hayal gücümden..
Ortalıkta!
dolaşır dururum deli divane oldum da ben..
Bulamam dostum bulamam..
Ararım da kaybettiğim gençliğimi geldiğim yolumdan,
Ben zamanla hala, uygun adim giderken.

Bulamam.
Çok çektim çok dostum, coook!
Ben şu zaman denen katilin ağır yükünden!
Nihayet
Öldürdü beni zaman..
Daha bu gençtir falan demeden...


A.Yuksel Şanlı er
16 Haziran 2012
Antalya