Oysa ne kadar
Konuşulacak şeyler vardı değilmi ?
Birgün geldi hani o gün işte
Hatırlasana canım
Hani kelepçe vurulmuştu ya
Dilimize !

Ne çok sohbet ederdik
Ne çok gülerdik
Kendimiz yazar
Kendimiz oynardık
Espriler kelebek misali
Öyle bir günlükte değil hani
Bir söyler beş gülerdik !

Üretirdik daima
Zihinde bol ya
Bol keseden
Ne oldu da sustuk
Çağlarken
Öyle bir sustuk ki
Gün geldi bütün sesleride
Susturduk !

Dünya lâl dünya dilsiz
Trafolar patladı
Devrik direkler
Kabloları işe yaramayanları
Yeraltına aldılar
Yerelmaları peydah oldu
Yerden bitme
Onlarda birgün bitti !

Öyle günler geldiki
Söktüm bu yüreği
Kenara koydum
Birgün geldi
Beynimi de yanına
Arkadaş bıraktım !

Çıktım dolaştım dışarıya
Birde ne göreyim
Hepsi benden
Anladımki o zaman
Sorun bendeymiş
Bu yürek bu beyin
Bu dünya da bu bedene
Fazla imiş !

Şimdi gayet hoşnudum !
Dengeyi kurdum
Denge/sizlikte
Fedakarlık gerekiyormuş
Ettim ziyadesiyle
Şimdi paşa paşa yatıyorlar
Ebedi istirahatte !

Feruzan KÖPRÜBAŞI