Zeki Çelik deyince "benim babam bir gemiydi" gelir aklıma hep. Ki çok sevdiğim bir şiiridir.
Bunu şimdi bu şiirin altında neden dedim? Her konuda ve her işleyişinde konuyu farkını ortaya koyduğundan sanırım.
Bu şiir çok farklı bir şiir. Oldukça modern bir anlayış. Ve kapalı bir söylem. Sanırım kapalı istihare deniyor buna. çünkü her ne kadar kadın metaforu kullanılsa da bahsedilen kadın değil burada. Yani biraz açısı kaymış bir perspektif sözkonusu. Biz resimde böyle bağır bağır anlatırken bozuyorsak perspektifi fovizm diyoruz buna. Tabii edebiyatta etkileri mutlak daha farklı ifade ediliyor.
Ama ben bu gizi çok sevdim şiirde. Öyle ki bu şiir hemen etkisini kaybettirecek türden değil. Çok düşünsel. Hani çok zaman sonra tekrar okunup "ah evet bu!" dedirtecek türden.

Aslında anlattıklarım biraz karmaşıkMIŞ gibi görünebilir :)
Ancak çok hoş bir şiir bu. Söyleyişi başka. Çok sevdim.

Kutluyorum Zeki.