’Gönlümün duygu yağmuru...’
Babalar günüymüş bugün kızım,
Her baba çok ama çok sevinirmiş.
Bugün yüreği katı adamların,
En savunmasız günüymüş kızım.

Bugün babalar günü olduğunu
Cazırtılı radyomdan duydum.
Duydum duymasına da kim ’baba’ diyecek?
Kim sarılacak bana ’babam’ diyerek?

Ben gecenin zifiri karanlığında,
Yalnız bir yolcuyum bozkırda
Hiçbir şey farkedilmiyor gece suskunluğunda,
Yanıp sönen birkaç yıldızdan başka.

Siz çok gerilerde kaldınız kızım,
Ben ise size çok uzak yollarda,
Siz olmadan kimse diyemezki;
’Günün kutlu olsun’ diye babana.

Bir Duygu’m var bir yıldır özlemiyle yandığım,
Bir Eda’m var hasretiyle gün saydığım,
Sapsarı saçlarının bir teline bile dokunamadığım,
’Babam’ diyen sesini soğuk telefon ahizesinden,
Taa Londra’lardan duyduğum.

Öyle bir yuva kurmuşumki ben,daldan dala dolaşıp duran,
Öyle bir yuva ki bir ömür çalışıp da içinde duramadığım.
İçinde yavrusu bulunmayan yuvaya nasıl yuvam derim?

Ağlamaklıyım bu babalar gününde,
Babam da beş yıl oldu annemin yanına gideli,
Ne kadar yanlız, ne kadar da bahtsızmışım,
Kime baba diyeyim ki ben kızım?

Doğduğum gün bir kere çıkmışım yolculuğa,
Yollar büyütmüş beni her zaman, vatanım olmuş gurbet,
Belki de çaresizliğimden, sılaya vatan deyişim.

Bomboş bir beton yığını bekliyor
uzun yolculuğumun sonunda beni,
Issız koltuklar sesleniyor yalnızlıklarıma,
Nefesini duyamıyorum canlarımın
Yalnızlığım tek bana kaldı artık
Paylaşamıyorum bir Allah’ın kulu ile kızım.

Düşünmeyeceğim bir an bile bugün ne olduğunu,
Bastıracağım yüreğimde fokurdayan hasret yangınlarımı.
Duygu’mun Eda’mın sesini duyabilsem uzaklardan,
Seslenişlerini işitsem canım yavrularımın,
Şükredeceğim Tanrı’ma bir kez daha
’Olsun be yaşıyorlar ya bu da yeter Tanrım,
Bu da yeter bana.’ diyeceğim.

2010;Babalar Günü OSMAN ÖZTÜRK EKSİK SAYFA ŞİİR KİTABINDAN