Güneş kayboldu yine ufukların ardından.
Aralandı,yalnızlığa açılan zindan kapısı.
Kayboluyorum,sensizliğin kör girdabında.
Geçmez bir türlü karanlıkta sensizlik sancısı.
Bedenim acı çeker,ruhum acı çeker.
Canımı yakar,kalbimi acıtır sensiz geceler.
Gözlerim seni arar bulamaz,iki damla yaş akar çaresiz.
Karanlıkta haykırsamda sesim duyulmaz,kalırım sessiz.
Çölde olsan,kafdağının ardında da olsan,arar bulurum seni.
Ama elimi kolumu bağlar,zindandaki sensizliğim.
Ve o an düşerim karanlık çukuruna hareket edemem.
Sana kavuşma hayallerimi tüketmeye çalışır geceler.
Sabır zırhı bürünmüş umutlarımla coşar yüreğim.
Ellerini tutmak istercesine karanlığa uzanır ellerim.
Bir an O ceylan bakışlı gözlerini düşünürüm.
Odam aydınlanır sanki o an nurlu bakışlarınla.
Bütün gücümü toparlarım seni düşünerek.
Dayanırım sensizliğe gelecek mutlu günler için.