Sen hiç yağmur damlalarına aşkını anlattın mı
Ben her ağladığımda fırtınalar koptu istanbul’da
Cama düşen her damla yüreğimden düştü aslında
Yağmur bile dayanamadı ağladı yalnızlığıma


Hiçbir rüzgâr adını fısıldadı mı kulağına?
Ben her ağladığımda soğuk rüzgârlar esti istanbul’da
Cama vuran o rüzgâr yüreğime vurdu aslında
Rüzgâr bile hızını kesti ninni söyledi yalnızlığıma


Sen hiç aynalarda başka gözler gördün mü?
Ben her baktığımda senin gözlerini gördüm orda
Gözler kalbin aynasıdır derler aslında
Ayna bile dayanamadı karanlık perde çekti suratına


Ey yağmurlar!
Ey rüzgârlar!
Ey aynalar!
Neden akmıyor, neden esmiyor, neden bakmıyorsunuz bana?


Ey yağmur, sen yağ mezarıma!
Ey rüzgâr, bari sen es mezarımda!
Ey ayna, çürümüş de olsa yüzümü göster bana!
İstemem sevgiliyi, bari siz yalnız koymayın buralarda...