Satırlarımdan kat kat duvarlar ördüm
İçinde kalan ben, dışında sen oldun
İğne deliğinden sızan bir ışığım vardı
Elimle kapatıp , karanlıkta kalan ben oldum.

Her akşam gökyüzünden iner zifiri karanlıklar
Issız kalır düşlerim, senden sonraki zamanlar
Yükselir büyür ördüğüm, kat kat duvarlar
Tek başıma düşlerimle kalırım, sabaha kadar

Daracık kanyonlarda sıkışmış gibiyim
Duvarlarımda yazılı kalır akıl dışı düşlerim
Diker başımı gökyüzünden nefes alırım
Ne görüşüme gelenim var, ne görüş günüm

Boş duvarlara adım tuğrayla yazılmış
Ne okuyan var, ne tek harfine yorum
Razı olmaktır, yazılan her fermana, emre
Düşlerim bile pas tutmuş, olmuş virane

Ördüğüm duvarlarım boy boy çatlak çatlak
Nem tutmuş,üzeri kurumuş sıva gibiyim
Üzerimi sarıyor bin bir amansızlıklar
Dokunulursa parça parça dökülecek gibiyim

Ne sesin bende kaldı, ne de nefesin
Soğuk gölde dondu, bükülmez oldu küreğim
Hayalim bile üşüdü ansız amansız
Yenildim zamana takadım yok, kaldım dermansız ........

Cengiz DEREN 03/05/2012