Belkı yasemin kokusu kalmadı yamalanmıs kalbinde ,
Melankolik sarhoşluğunun verdiği haz’la geldin bana.
Neden’i niçin’i pekte mühim değil.
Vuslata ererken ben , işledın yıne buharlaşmış Aşk’ıma.
Bu benı tatmın etmeye yeter...
Ya da arta kalan sevdalarından kaçıp geldın , yeni bir ben bulmak umuduyla...
Kayıplarından yoksun , icindekılerden hazımsız pekte tarçın kokuyordun..
Aldırmadım , zamanla yasemin kokusu serperim üstüne diye...
Ama bak ! Basaramadım.
Geceye küser oldun yıne , güldüremedım senı ..
Özlem kokarken ben ;
Akşam özlemini gidermeye vakit yetiremedim...
Bu gelişin öyle dönüşsüz dü ki ,
Yarım yamalak kalan Aşk’ımızdan arındın , sarmaladın benı...
Ya da ben sadece böyle görmek istedim...
İlk zamankı sen geldın suretime..
" Sevdanın " turuncu renklerını görürdüm seninle..
Her adımı söylediğinde beynime oturan sesi ,
Gözlerimden gömleğine akmış bir damla yaş’ı unutamadım ben hala...
Gücüm yettiğince haykırmak istiyorum tüm gerçekleri,
Bir gürültü kopmalı, feryatlar figanlara karışmalı...
Ne zaman söylemeye kalksam kısılıyor sesim karabasan misali...