Özellikle kış aylarında ne zaman ki köşe başında büzüten benzi solmuş garipleri görsem içim burkulur hep. Keşke çok varlıklı veya nüfuzlu biri olsaydım, onlara sıcak bir ortam sağlardım derim işte o an. Zorlaşan hayat şartları belliyken Allah yardımcıları olsun diye bir duadan öteye geçemiyor birey olarak yapabildiğimiz ama devlet güçlü ve ülke zenginlikleri ihtiyaç sahiplerinin emrinde olmalı, öyle değil mi!...
Yalancılık deyince ilk akla gelen şey siyaset oldu bu ülkede. Bal tutan parmağını yalar sözü masum bir anlayış olarak yerleştirildi halkın belleğine. Tok açın halini anlamıyor arkadaş! İşin en düşündürücü yanı; sefilliğin çilesini çekenler de verdikleri oyun bilincinde değil…
Siz; duyun diye ne güzel seslenmiş, dikkat çekmişsiniz. Duyarlı kalbinizden taşan bu güzel paylaşımınızı bütün samimiyetimle kutluyor, gönül dolusu selam ve sevgilerimi sunuyorum…