Kaynanam hasta yatar yatakda,
Birkaç dakka kalamaz ayakda,
Gezemez oldu gayrı sokakda,
Neyine güvenem dünya senin.

Gece hiç uyutmaz oldu bizi,
Kalkamıyor bak tutmaz’ki dizi,
Bütün vucudu kitlemiş sızı,
... Neyine güvenem gençlik senin.

Yatağı diken oldu batıyor,
İki yıldır sırt üstü yatıyor,
Gelen gidene çokca çatıyor,
Neyine güvenem ömür senin.

Karıştırdı gündüzle geceyi,
Söz çok ama söylemez heceyi,
Artık dinlemez oldu hocayı,
Neyine güvenem hayat senin.

Anlatamaz oldu hiç derdini,
Çok’dan terketti kendi yurdunu,
Meylam kaldırsın cümle derdini,
Neyine güvenem yurdum senin,

Böldü bizde gece uykuları,
Anlamadı sıcak soğukları,
Unuttu danayla tavukları,
Neyine güvenem malım senin,

Bilmez oldu aç ile tokluğu,
Öldürür hep merhamet yokluğu,
Neye yarar insanın çokluğu,
Neyine güvenem evlat senin.

Başın kaldırıp almaz selamı,
zor söyler oldu ALLAH kelamı,
Bilmem mükafaatmı belamı,
Neyine güvenem sağlık senin.

Günün sayar oldu oğlun kızın,
Derindedir içerinde sızın,
Bekleyin sıra geliyor sizin,
Neyine güvenem oğlum senin.

Emir öf deme ana babaya,
Zaman geçiyor hep saya saya,
Gün gelir erişirsin bu çağa.
Neyine güvenem kızım senin.

Torun torbadan hiç olmaz selam,
Böyle buyurmadı yüce kelam,
Bak seninde gelir birgün sıran,
Neyine güvenem torun senin.

Hisari hürmeti yap hak için,
Bu nasıl dünya bu nasıl geçim,
Çok söyledim bak yanıyor içim.
Neyine güvenem fani senin.

FAHRİ ORUÇ