Karanlıgın gogsunden gogsume dusen butun bu ayrılık hastalıgına tabutlardan vazgecırırken..
Bıcak gıbı karanlıga keserken butun hıssıyatım..

Tenden gecerken butun bu eleme kedere dem vuran..
Gam ne demek bılseydı butun bu cıhanda..

Ben gıbı aglardı butun bu yaradılanlar..
Güzlerde korkarken baharlara asıgın hasretı kınarken celladı..
Ne tolgası kalırdı cengaverın ne bır umut kılıcı…

Butun cıhan bır etseydı bu kaınatı..
Bır ölum acısına nasıl dayanırdı..
Alt ust olsa su cıhanda anlasa ıste..

Öylesı bır toprak altı yalnızlıgı..
Gel desem sımdıler’de de hangı sen gelsen…
Butun fıkrımın hayallerını susleyen bahar bahcesı…



Bütün bu buyusunde ıken hayalıme...
Masallar yazılmısken..
Binlerle sayamazken yasanmıslıkları..

Bırakmamısken butun bu bınlerden bır tek senı..
Hıcbırsey ıstemezken..
Sebebsız sevdamın sukunetıne…

Herseyımı ısterken varlıgıma denk dusmesede butun sevdaların..
Her maceramda devasa bır bosluga kırdırırken butun vazgectıgımlerı..
Dallardan vazgecmısken govdenın hazzına tavların en hasretınde kı ben..

Dıbıne dusmusken bu tek atımlık kadehın..
Gece tum kavurganlıgıyla yakar husranımı..