Masal bu ya delikanlı bir güzele
Aşık olmuş gönlünün yettiğince
Gel gör ki bu güzel pek de nazlı
Bir türlü yüz vermez sevdalı gence


Dolaşırmış delikanlı güzelin muhitinde
Hani olur da biran görür camın önünde
Yok, ne yapsa nafile, yüz bulamayacak
Güzelin gönlü kendi gibi güzel bir gençte


E tabii yakışıklı sayılmaz bizim delikanlı
Ne babası mevkiili, ne de soyadı şanlı
Cebinde de yok ki beş kuruş para
Ne yatlar sunabilir, ne de bir yalı


Güzel bir gün konuşur en kadim dostu ile
Tesadüf bu ya gençte ordan geçmekte
Duyar ki sevdası onu küçümser
Çok içerler güzelden duyduğu bu sözlere


Tutturur türküsünü uzaklaşır oradan
’Bir nefes mutluluğu çok mu gördü yaradan
Eller sefa sürmede, bu yara derin kuyu
Sevdalım acı söyler, gitmeli buralardan’


Ocak - sıla dar gelir hazırlar çıkınını
Çıkmalı yakalayıp günün ilk ışığını
Sevda yükü ağırmış tek taraflı olunca
Düşer yola alıp ta yanına acısını

*

Gel zaman git zaman karışır gurbet ele
Kazancım az demez şükür eder verene
Bir cam ustasıdır yanında çalıştığı
Çok sever can vermeyi kum tanelerine


Titizdir ustası, işini ince yapar
Yaptığı boncuklar gerdanlarda ışıldar
Gencin yaptığı boncuk yakışmaz ipe
Anlar ki bu işte bir püf noktası var


İşinin ehli usta sever delikanlıyı
Öğretir bir güzel camın ’püf’ noktasını
Gencin hevesle dizdiği renk renk boncuklar
Süslemektedir artık muhitte gerdanları


Derken bir gençkız gelir biraz çirkince
Lakin gözünden belli zekada yok üstüne
Der bunlardan hangisi sevdalı boncuk
Anlamaz delikanlı, sevda boncuğun neyine


Gençkız gülümseyerek sözüne başlar
’Her biri ayrı dilde, konuşur bu boncuklar
Kimi hasreti söyler sıladaki ocağa
Kimi vefasız yare türküler yakar’


’Kimi delik deliktir sevdalı yürek gibi
Hor görülmüş çiçeği beğenilmemiş gibi
Göze hitap etmesede endamı - siması
Işık saçar mekana gönlünün güzelliği’


Gençkız gönül bağlamış ona besbelli
Gülümsemiş genç, içten olmalı sevgi
Güzelliği unutup yüreğe dokununca
Ferhat’ın gözleriyle görmüş Şirin’i