Hani hatırlarmısınız
Bir zamanlar
Her gün geçtiğiniz
Bu sokaktan
Kıyıda öylece yatan
Bir adam yaşardı
İşte o adam bendim
Yaşadığım acılara inat
Kadersiz kaderime inat
Hiç bir zaman yıkılmadım
Başı dik anlım açık bir şekilde
Onurumla yaşadım
Ömrüm boyunca
Kimsenin
karısına kızına bakmadan
Üç beş dakiykalık
Zevk uğruna
İnsanların hayallerini yıkmadan
Adam gibi sevip
Adam gibi yaşadım
Bana hiç kimse
Masal anlatmaya kalkmasın
Ben ömrüm boyunca
Ne masallar
Ne yalan hikayeler yazdım
Hepsi bir roman
Hepsi bir masal oldular
Su gibi akıp gittiler ömrümden
Birisi dost oldu birisi eş oldu
Kimisi arkadaş kimisi sırdaş oldu
Şimdi bakıyorumda ardıma
O sahte dostlarımdan
Hiç bir eser kalmadı
Evet biraz geçte olsa anlıyorum
Yalanları ihanetleri ölümleri
Hayatın gerçeklerini
Yaşayarak öğrenmek
Bu olsa gerek
Bir zamanlar
Zayıf ve yoksul gördüğünüz
O insanlar bir gün gelip
Karşınıza dev bir adam olarak
Çıkabilirler onun içindir ki
Hiç kimseyi hor görmeyin
Kim bilir o,kaldırımda
Öylece yatan o,yoksul adam
Bir gün gelir size hayat verir...

Ufuk Güney