Açtım ellerimi semaya
Durmadan seni
Dileniyorum Mevlaya
Kime dostum deyip
Dermansız derdime
Çare arasam..

Sırtımdan hançerledi beni
Herşeyi çekmeyi bildimde
Birtek sensizliği
Çekmeyi bilemedim...

Anlayamadım kıymetini
Bilemedim değerini
Sensizlikten ömrüm
Bir oyana bir buyana
Savrulup geçip gitti...

Yokluğunda
Rotasını şaşırmış
Bir gemi gibiyim
Ne sığınacak
Bir limanım kaldı artık
Nede sıcacık
Mutlu bir yuvam...

Senin yokluğunda
Yaşadığım herşey
Boş artık benim için
Dünya benim olmuş
Kimin umrunda...

Sen yoksan eğer
Servetim olmuş
Kimin umrunda
Senden başkasını
Sevmeyi düşünmek bile
Artık ömrüm boyunca
Haram olmuş bana...

Aklımdan silip atamadığım
Uçsuz bucaksın
Bir düşüncesin artık
Ne yapsam ne etsem
Unutamıyorum seni
Adeta kalbime kazımışım
O güzeldende güzel olan
Zeytin karası gözlerini...

Ufuk Güney