Göklerden bir vahiy gibi...
Kulaklarımda ezan sesi...
Sevgilim...
Darlığım...
Can ağrım..
Sevda ektiğim taşlı toprağım...

Zaman..
Düşmüş iken eteklerine..
Savur tutunamasın yüreğine..

Depremler çıkar..
Yangınlar da boğ..
Sellerle gönder..
Ektiğimiz çiçekleri...

Can evim...
Defterim..
Kalemim..
Yüreğim...
Zalim’misin...

Kavuşamadık...
Avutamadık..
Başaramadık...
Kime ne..

Bilemedin..
Göremedin..
Çözemedin...
Olsun..

Yine de severim ben seni...
Sebeb aramadan..
Sevgimi sebeb ederek...
Katık ederek bıraktıklarını..
Ne aç kalırım ne tok..
Kimbilir...
Hem bundan kime ne...

Öyle güzellikler bıraktın ki bana..
Vaz geçer’miyim senden...
Kimlerden geçtim...
Kimleri gömdüm..
Neleri neleri...

Ah benim bahar kokulum...
Bir resmin kaldı elimde...
Bakıp geçiyorum...
Ne dünya kalıyor geriye...
Ne bir başkası gönlümde...
Hem bundan sen dışında..
Kime ne...

Topladığım sebeblendiğim herşeyin ben’de..
Belki hasretim belki ağlarım belki dert ederim kendimi..
Kime ne...

Susma sevdiğim susturma dünyamı...
Susma susma ki toplayayım ellerim parmaklarım...
Özletme hasrete dökme kara etme gözlerimi...
Sensizliğine evrenime cümlelerime isyan ettirme...

Bilmediğin kalmadı ben’de...
Söylesene sevdasını KOR ettiğim AY...
Söylesene...
Ne kaldı geriye...
Bir cümle...
Bir kelime...
Bir HOŞÇAKAL dışında...
Söyle...Susma söyle... :(

Kimse ölmez derler bilirmisin sen ? herkes öldürür aşığı bilemezler... aşığın ölümü sevdasındandır... öldürme sevdam sevdamı... GEL...