tüm gün koşsanda altından geçemeyeceğin gökkuşağı gibi
yorulurken anlayacaksın yavaş yavaş mutluluğun sırrını
kalabalıklaşmış aşkların bir yansımadan ibaret olduğunu,
dünyada aslında pek mutlu insanında olmadığını düşününce
gecenin, yağmurun ya da her hangi bir mevsimin
ve yahut ufak bir anın pek bir mahiyeti kalmayacak senin için
acıya da bağışıklık kazanıcaksın
kalabalık otobuslerede
düşünmeyede artık çok vaktin olacak
hep merak ettiğin o sırları tek tek çözeceksin
anlatmaya mecalinde olmadığından
bir kitap gibi tozlanacaksın raflarında
belki bir ara yağmur yağarda
bir gökkuşağı çıkıverir ansızın
her şeye rağmen güzel dersin hala bazı şeyler
sonra dünyaya tükürü verirsin
dünya hiç bir zaman benim suçum olmadı der
haykırarak tüm bunlar
insanlar kendi kendilerini böyle yaptılar
insanlar dünyada yaşadıklarını hiç düşünmediler
doğru ya dersin yüzünde her gün yüzbinlerce cinayete tanık olmanın iziyle
sonra sonra sessiz kalma hakkını kullanırsın
ufak bir tebessümle
eskiden dersin çok eskiden
bir zamanlar...
bir çok şeyden habersiz rahat uyuduğun yıllar
hani kimimizin doktor , polis, pilot olacağı anlar.....
vesaire
vesaire
vesaire ...