1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1221
Okunma
Kar sessizliği.
Doğanın uykusu bu herhalde ya da insanlığın.
Pencereden baktığımda hareket eden hiçbir şey yok, yağan kardan başka.
O kadar saf bir sessizlik ki geçen arabanın bile çıkardığı sesler olduğu yerde kalıyor,
sessizleşiyor.
Her yer bembeyaz örtüyle kaplı.
Doğa uyuyor.
Bahçedeki ağaçlar düğün elbiselerini giyiyor aksine.
Giydikleri elbiselerle beraber boyunları bükülüyor, baba ocağından ayrılan gelincesine.
Acaba bu elbiseyi çıkartamayacağını, güneşin hiç doğmayacağını zannettiği için midir ?
Doğa uyuyor.
İnsanlar uyuyor.
Babam uyuyor.
Ben uyuyorum.
Sanki kar üzerimizi örtmüşcesine, güneşin hiç doğmayacağını zannedercesine.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz