Neden “Hüzünlü” derler Sonbahar’a,
Ben İlkbaharda
Kapkara kışı gördüm.
Alev alev yandı yüreğim bir korcasına.

Kanar mı insanın yüreği,
Hem de nasıl.
Günün aydınlığında, İçimin karanlığı,
Yüreğimin kanayan yarası.

Nasıl içi acır insanın
İnanmazdım, bilmezdim.
Sanki açık, kanayan bir yara.
Ah! Kalbim, Ah! Gönlüm,
Elle tutuluyor, gözle görülüyor sanki
Acın.

Herkes görüyor mu acaba,
Yüreğimin yangınını, acısını
Bilmezdin kanayan kalbi.
Ağlama kalbim, kanama yüreğim.

Bu nasıl mevsim?
Bence hüznü sonbahardan alıp, ilkbahara versinler.
Zavallı sonbahar,
Ne günahın var?
Hüznü sana yakıştırmışlar.

Bence dökülen her yaprak
Acılar, üzüntüler olmalı.
Kalbini yenilemek için,
Acını söküp atmak için,
Bundan sonra İlkbahar yok,
Senin adın İlkyaz olmalı.

ZÜMRÜT MİMOZA
NOT: 21 Mart 2007′ de yazıldı.