İyi ki tanımışım ben seni,
Sende buldum çoğu zaman kendimi,
Ne cefakar fedakar kadınsın Niğar abla,
Ölmüş eşine hala aşık, evlatlarına vurgunsun...

Dört cevher fidan yetiştirmişsin.
Her birini tıpta profesör etmişsin,
Sen nasıl bir atasın ki Niğar abla,
Doksanında bile otoritene sahip çıkmışsın...


Ne eziyorsun çevrendekileri ne üzüyorsun,
Hala başucunda ki kitapları okuyorsun,
Her dakika bir işe koşuyorsun Niğar abla,
Şaşıyorum bu enerjiyi nerden buluyorsun...

Bayram seyran demiyor evin dolup taşıyor,
Her başı sıkışan senden bir nasihat alıyor,
Sinema tiyatro plitika biliyorsun Niğar abla,
Metrelerce örğüleri nasıl iştahla örüyorsun...

Gözlük bile yok o boncuk gözlerinde,
Al yanakların parlıyor gülen yüzünde,
Hep aşın var ocağının üstünde Niğar abla,
Sofrana bin bereket yağıyor adeta...

Hayatın akışıyla ayrı düştüm senden,
Sevgin özlemin hiç eksilmedi yüreğimden,
Her bahar sabahında kapıma astığın leylaklardan,
Nasıl mutlu olduğumu sana anlatamam Niğar abla...


O bir ayaklı kütüphane.
O bir yorulmak bilmeyen işçi,
O sevgi pınarı gibi bir insan.Komşumdu.Hayatımda özel yeri olanların arasına girdi.Sevgi,özlem ve hürmetle öpüyorum ellerinden.


ÇİMDİK 21.03.2012