6
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
992
Okunma
Korku
sessizce bastırdı
gönlümün isyanını
... odamın karanlığına dağıldı
birer birer
öksüz kalan dilimdeki heceler
geceye gömülüyor
sevinç nedenlerim
dışarıdaki yaşam kadar yalnızım şimdi
şehri kederli bir örtü gibi saran karanlık
belkide alay ediyor
şu perişan halimle.
Haykıramadığım özgürlüğün tek suçlusuyum.
Güçsüz değilken ellerim
sağır değilken kulaklarım
ve bir kartal kadar keskinken gözlerim
yabancıl bir elbiseysem
kendi beynime
haykıramadığım özgürlüğün tek suçlusuyum.
Kadercilik rahatlatmaz vidanımı
ben bir asi gibi
temizlemeliyim ruhumun pis kurumunu.
İnat etmeliyim
bildiğim lügattan
sövmeliyim kötülüğe
ve isyan bayrağımı alıp elime
haykırmalıyım özgürce.......................alev yavuz
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz