Evet,
vardır,
her şeyin,
her işin,
her sözün,
her davranışını
mantıklı bir manası.

Hele hayat denilen,
Her şeyin içinde yaşandığı,
Beşerin O muhteşem bulmacası.

her şeye anlam kazandıran,
cansızı canlandıran,
manalandıran,

Evet sabah doğan güneş,
Gece çıkan ay.

Anlamsız mı şu sınırsız deniz,
Deli gibi akan,
Nehir ve çay.

Uçan kuş,
açan çiçek,
Çok manalı,

Sanıyorum her şey manasını,
Haytan ve hayatı kutsayarak yaratandan alıyor olmalı.

Yüzde beliren memnuniyet belirtisi,
Bir tebessüm,
Keder ve sevinçte,
Gözden akan yaş,

Her olay hayat sahnesine,
Çıkan sırlı perde,
Farkına varılmadan yavaş yavaş.

Geçiyor penceresinden,
Kimi bakan,
Kimi sarkan,
Yolcular ile dolu bir tren gibi hayat,

Acısı
Tatlısı ile,
Bütün olaylar.
Binlerce yıllık
Maziden arta kalan bayat.

Evet, anlam katmalı,
Bir amaca dayatılmalı,
Herkesin yaşadığı başı ve sonu
karanlık görünen bu hayatı.

Yoksa sonu,
Sevimsiz,
Meyvesi oldukça acı,

Korktuğun sonuca akarken hayat,
yaşamak için verdiğin amansız
ve anlamsız mücadelenin,
Neresi tatlı?

İşte hayat!
Rahimle,
Kabir arası,
Sonu ölüm ki! ..

Yok,
Bulunamadı,
hala bir kurtuluş ümidi.

Mana ve maksadı
Yaratana sorulup,
Bilinmedikçe,

Sarhoşçasına yaşanacak bu
Herkesi tehdit eden
Büyük işkence.