hiç sevmemiş gibi doğmalıyım
herşeyi,herkesi yeniden öğrenmeliyim sevmeyi
yanlış büyümemeliyim mesala hayata
hayallerden çok gerçeklerle yaşamayı bilmeliyim
bu hayata cesur ve kat kat güçlü gelmeliyim yeniden
en ufacık sebeplerle çoğaltmalıyım mutluluğu
acıyı hiç tatmamış olmalıyım
bilmemeliyim ne kadar büyük darbe vurduğunu yanlızlığa
yaşamaya yeniden başlamalıyım
seni sevmemek için ve eksilmemek için
her gün değişiyor
yeni bir sayfa daha açılıyor yaşamak denen zulme
yine yükleniyor isteklerimize verilen anlamsızlıklar
sevmenin kabuk bağlayan yaralarının üstüne
mutluluk düşünce
bu acıyla dimdik duruşunu ve güçlü olunabileceğini anlıyorsun
aynı yaşanmışlıklar üzerine kurulmuyor hayaller
çoğu zaman eksik kalıyor fazlalığını göstermeden
anılar paslanıyor,çekip gidiyor hiç birşey olmamış gibi alışkanlıklar
büyümek anlam kazanıyor baş edebildiğinde acılarla
üzülmemek,yaşamak kadar anlamsız,seni sevmemek kadar anlamsız
hala aynı noktalarda bir yol üstündeyim
bedenim ruhumun yıpranmışlığını gizlesede
sevda denen bencil hastalık çoktan öldürdü beni.