Bana nasılsın diye sorma sevdigim yıkıntılar altında kalmışım
Dünya üzerime çökmüş, altında inliyorum kendimi salmışım
Yaşadıgım bu kabusla anladım ki sevilmeyen yarmışım
Bu harabenin enkazını imamdan başkası kaldıramaz sevdigim...

Binanın darbe yemiş kolonu gibi yüz tutmuşum yıkılmaya
Sevdigim şikayet eder benden, söyleyin ona yakınmaya
İstemiyorsa söylesin, benden yana bunalım takılmaya
Bu harabenin enkazını imamdan başkası kaldıramaz sevdigim...

Geri dönüşü olmayan bir yola girdim, çıkamıyorum bu yoldan
Ben o zalime gönlümü vermişim, herkes üzerime geliyor dört koldan
Olanların tek suçlusu ben miyim, kimse hesap sormaz oldu ondan
Bu harabenin enkazını imamdan başkası kaldıramaz sevdigim...

Yaşarken ölmek nedir bilirmisin sevdigim ben yaşarken öldüm
Bu yaşadıklarım gerçek olamaz inanmam, ben bir rüya gördüm
Aglamak istiyorum haykırmak istiyorum yanan mum gibi söndüm
Bu harabenin enkazını imamdan başkası kaldıramaz sevdigim...

Kendi kendime diyorum hayat kısa, ömür uzun kim bilecek
gözlerimden akan yaşları, yüregimde açılan yaraları kim silecek
Yaşamak güzel, heveslenmesin kimse sevende sevmeyende ölecek
Bu harabenin enkazını imamdan başkası kaldıramaz sevdigim...

Söyle kim kaldıracak üzerime çöken hayatın yıkıntısını
Üzerimde tonlarca yük var, kaldıramam cümle alemin baskısını
Anlatmak zor farkındayım kim anlayacak şairin sıkıntısını
Bu harabenin enkazını imamdan başkası kaldıramaz sevdigim...

TUNCAY