Gözlerinin çimeninde öleyim
Yâda yanan bir çöl ortasında öp beni
Kayıp bir ceylan olur umutlarım
Ürperir üzerimde söz rüzgârlarım

Ruhumuz deri değiştirir
Tenimizden her geçtiğinde mevsimler
Fısıldayarak söylüyorum ismini aşkım sevgilim
Ekmeğe aç sevgiye aç sana aç

Kaysı çiçeklerim dolu vurmuşçasına dökülürken
Kanım damarımda delidir bu zamanlar
Partizanlığıma dizgin vurulmaz
Yamaları çoğalmış zamanın
Tutamaz artık yırtık uçları

Pilimi bitmiş saatin uyanamayız
Bir türlü sorumluluklarımıza
Üşürüm ve korkarım hep sensizliklerimde
Böğürtlen boyamış dudaklarını
Kırmızıyı en çok bu haliyle sevdim ben

Sen hangi göçmen kuşun ağzında tohumdun
Düştün de filizlendin yüreğimde
Hangi gemilerin güvertesinde sıla diyeceğiz
Geride kalan kentlere

Peki, hangi gemiler şahit edecek
Ayrı mevkilerde gitmek zorunda ki sevgilere
Yâda ne zaman sıra gelecek bize

Sevinç şimşek