Tepeden baktın hep, sen insanlara
Tepenin üstünü göremiyordun
Ama şimdi girdin, soğuk mezara
Tependen bakanı göremiyorsun

Gururun kibirin ne işe yarar
Alıpta götürür tümünü mezar
Allâmeyi Cihân, olsan ne yazar
Rütbeni indirir, acımaz mezar

Mal’a kul olmaktan, unuttun zaar
Hak’ka kul olmayı ah be tamahkâr
Üç kuruş kâr için ettiğin zarar
Hesabı yaptırır sanada mezar

Oruç’tan Zekat’tan eyledin firar
Namaz’a gelince, dedin; ‘‘daha var’’
Bunun hesabını, Rabbimiz sorar
Olmayanı ‘’adam’’, ediyor mezar

Kelli felli boylu, olsanda soylu
Kaçış yok alıyor, kendine Mezar
Ölüm var ölüm var, ey Ademoğlu
Ayırmaz zengini, fakiri mezar

Paşâyım desende, inat etsende
Olan yıldızını, söktürür mezar
Pırpıra güvenip, hık-mık etsende
Paşa paşa kefen giydirir mezar

Üç beş metre bez’dir, bu işin sonu
Bâki değiliz ki, dünya bir pazar
Cebi yok kefenin, soyarlar donu
Onca sermâyeni tüketir mezar

Ölümden kaçıpta kime sığıncan
Sonunda Azrail seni yakalar
Tövbe et; ölüm Hak, günahkâr insan
Eninde sonunda, yutuyor mezar

Vallahi bu dünya, yalan dolan boş
Dini yaşayana, ölüm daha hoş
Gaflet uykusundan, uyan; Hak’ka koş
Peygamberi alan, içine mezar
Seni teğet geçmez, affetmez mezar