Sessiz olan şu garip dergâhında
Nice lâl gönüller dillendi
Semaya yükselen İlahî sesler
Yeşil kubbenden nasıl da arşa bilendi
Bakmayın,suskunluğum ay ışığındandır
Uyandırın çerağları O’nu duyasım geldi.


Zinhar barınamaz özünde yalan ve riya
Mirası,yaşarken terk etmektir dünya
Öğütlerin bu ney sesi,nakış nakış işler nefislere
Kanat çırpmak emek ister senin güzel ilmine
Çalın,aşk ezgisinde perdelensin nefesim
Uyandırın çerağları O’nu anasım geldi.


Tespihim dikenden işlenmiş deme
Batsa da nur filizlenir solmuş teninde
O’na varan yol çok zormuş deme
Gönül gözün susar,Sevgiliye!
Silmeyin,aksın gözpınarımdan oluk oluk
Uyandırın çerağları O’nu göresim geldi.


Kul Çelebi der ki; oldum pervane
Zikrinden sebeplendim vardım Rabbime
Âlem’de bi’çare kaldım,döndüm şaşkına
Muhammed Mustafa’yı (s.a.v.) andım Allah aşkıyla
Kalkın gaflet uykusundan,fani bu dünya!
Uyandırın çerağları O’nda sönesim geldi.

(HZ. MEVLANA’ya ithafen yazılmıştır.)

Caner Soydan