Bu son basamaklarda, nedir bu gelen başıma? ..
Hele bak şu başıma! hele hele ki...yaşıma!

Yıllar yıllar önceydi, sevmiştim güzelim seni...
Anlamadın be güzelim seni böyle seveni...

O zaman gençlik vardı, deli kan! ah! deli yürek!
O yürek halâ bende! ..ne bildin de ne bilecek...

Gönül bu! ..uçtu sana! .. seni buldu bula -bula...
Diken varmış - ya yokmuş, aldırmadı kondu dala...

Yandım yakıldım...gördün! gördün ama anlamadın...
Yıllarım geçti - gitti be...severek seni kadın! ..

Yeniden yandı ateş! demek ki hiç sönmemiş de...
Yanmış içten içe de bu aşk bu bedende...bende!

Hiç fark etmedim, meğer aşk hiç solmaz! ölmez imiş...
Kim demiş unutulur! ..ha? ..unutulur kim demiş? ..

Unutulan, aşk olmaz! ..sevilen hiç unutulmaz!
Gönlün yandıysa bir kez, ateş sönmez! sevgi solmaz!

Dursaydı - otursaydı...öyle...yıllarca kalaydı...
Parçalayıp...yeniden yakmasaydı, ne olaydı!

Başka sevmedim senden, hep durdun yüreğimde, hep!
Yanmama titrememe...hep sebep, sen! sensin sebep!

Çıktık basamakları da bilmem sayısı ne? ..kaç? ..
Her an yeni sayfadır...her saniye yeniden aç!

Ömür adım adım! ..yok hattâ! hattâ gıdım - gıdım...
Her an dua et ki...her geçen saniye yaşadım...

Allahaısmarladıksız! ..öylesine...vedasız!
Ayrılıp da uzaktan sevip sessiz ve sedasız!

Kal kalabilirsen gönül de...çek çekebilirsen!
Ne olacak sanki, ne? ..ne? öğrenirsen - bilirsen...

Gülüp de geçeceksin...hiç bilmez miyim ben seni...
Yok ki romantizm, hem...ne olur artık sevsen beni? ..

Hoş...hadi seveyim be...seveyim be seni desen...
Ne kaldı şurada, ne? ..ne ben bilirim ne de sen!

Basamak 63’de...bak! çıkıyor...yürüyorum...
Kaç basamak var daha? ..vallahi hiç bilmiyorum!

Ne var ki? bu yangın var ya! yakıyor...yakıyor da...
Eriyor her bir parçam...eriyor ve akıyor da...

Son basamağa varamadan mı öleceğim ne? ..
Bu ateşle - yangınla mı ölüp gideceğim ne? ..

Mevlâna Allah aşkı, Mevlâ aşkıyla yaşamış...
O Allah’ı sevmeyi...tek O’nu sevmek mi sanmış? ..

Oysa her güzellik bil! O’nun yüzünden! hep O’ndan!
Sen güzeli severim! ..severim ben işte bundan! ..

Seni sevmek ibadet! ..Allah’ı sevmek gibi de...
Niye çıktın karşıma? ha? ..niye? hoş da iyi de.:.

Bu yürek dayanır mı? sen halâââ o’sun! güzelsin!
O güzelsin benim çün! ..tut ki bana ’deli! ’ densin...

Razıyım sona kadar...kaldı ise kaç basamak...
Tek isteğim bu benim! ta! ..ebede kadar yanmak...

Evet! ..senden olmalı ecel! senden ölmeliyim...
Taaa ölene...ölene kadar seni sevmeliyim...

Her basamak Cehennem! her basamak ki yangınsa...
Anladın di mi beni? ..ha? aşkımı? ..anladınsa...

Kim sever seni böyle? kim sevdi? ha? kim sevecek? ..
Bil! ..bu âşıkın senin...seni severek...ölecek!

Ben de böyle yaşadım, herkes gibi! an be an...AH! ..
Her uyanıştan sonra...sevinçle...ertesi sabah...

Gönlümde idin lâkin...yok gibiydin de aklımda...
Elbet içimde idin...gizli idin şu saklımda...

Tam alev almışken ki bir sebep’ten ve bir yer’den
Pat! ..çıktın be karşıma...hem odası’nın bu ev’den...

Şarkı der ya...’sebep sensin gönülde ihtilâle’
İşte şimdi düştüm sanki ben de...sanki tam da o hale!

10.12.2004/11.00