452 Bin parça da olsam, yine dönerim.

Ben nereden geldim, bu gurbet ele
Yol geçit verirse, elbet dönerim
Tasa etme gülüm, derman yok kele
Gönlümü bağından, derer dönerim.

Hayranım ben senin, tatlı huyuna
Hep gönlüm vuslatı, çeker boyuna
Her şeyin ne güzel, hayran soyuna
Dağ bayırı aşıp, koşar dönerim.

Yanarım sensiz ben, bu gurbet elden
Kopar senden beden, kırılır belden
Dayanmaz bu yürek, korkarım dilden
Üzülme sevgilim, yine dönerim.

Gözü diktim yola, çok ıraksın yar
Gönülden silinmez, hatırların var
Nasıl depreşsem ki, sıkıştım yer dar
Korkma sen cananım, durmaz dönerim.

Ne gün gördüm el de, ne de bir güldüm
Nadide gönüllerde, sürünüp öldüm
Baykuşlar yurdun da, ben aç bülbüldüm
Nasip olursa can, kaçar dönerim.

Çokça zamandır yar, haber beklerim
Özlemin de yandım, çöker inlerim
Ahlarla vah’lar la, seni gözlerim
Bu elleri yakar, gene dönerim.

Kırık çerçeve de, resim kayboldu
Dost bağırların da, ad zail oldu
Pak imanla yanan, yürek boğuldu
Bu zulmü yerlere, atar dönerim.

Öyle özledim ki, kan doldu içim
Gözlerim de yaşlar, oldu bir sicim
Bu can kurban olsun, yar senin için
Bin parça da olsam, yine dönerim.

Duydum ki güllerin, goncası açmış
Gönlün bülbülleri, şerbetin içmiş
Yüreğin demleri, kokular saçmış
Felekten fermanı, kapar dönerim.




(29.02.2012)AZAP…



(29.02.2012)AZAP…