Dalganla, fırtınanla olmuşun Karadenizim
Her hareketine duman olur, biterim
Seni düşler oldu hayallerim
Beni sensizliğe itme ne olur
Sana özgü hırçınlığın
Dünyada az kalmış delikanlı kızlığın
Her şeyinle, her hareketinle kafama kazınmışın
Beni senden mahrum etme ne olur.
Oyun mudur bu beni düşündürürsün
Dertler içine günden güne düşürürsün
Sana sevgimi biliyorsun, neden süründürürsün
Bende kalp yarası yaratma ne olur.
Çevrem kesmiş bizden umudu
Diyorlar ki,
Unut, yok bu işin sonu
Gidiyorum bilinmeyen bir umuda doğru
Beni mecnun etme ne olur
Dilimden düşmez olmuş adın
Olmuşun günden güne hayatım
Düşünmeden geçmek bilmez olmuş zamanım
Beni sensiz bırakma ne olur
Gözlerine hapsolmuş gözlerim
Bir sesine koşar gelirim
Kim ne derse desin sensin benim karadenizim
Bana isyan etme ne olur.
POSEDION’UN OĞLU