tipi şeklinde yağan kar
şubatın ayazında gecenin bir yarısı
tren raylarında terk edilip unutulmuş
binlerce vagon arasında kaybolmuş
birbirini arayan sevgiye aç iki yürek...

asırlar kadar uzun süren bir zaman sonrasında
kavuşmanın heyecanı sararken ruhlarını
arkalarında bıraktıkları vagonlar arasında göründüler…

birbirlerini bulmanın mutluluğuyla
lal olmuştu dilleri
elleri birleşti
vagonun kapısının açık aralığında
ayaklarını raylara sallayarak oturdular yan yana
lapa lapa karlar yağarken saçlarına
bir paltoydu bedenlerini ısıtan
ayın şavkı yüzlerine değiyordu
ellerini uzatsalar dokunacak kadar yakındı yıldızlar
en parlağını koparmak isterken semadan
kayıverdi kendileri için seçtikleri yıldız
masumca kapandı gözler…

’gözlerini gözlerime ver’

dileği tutuldu sessizce
gözler açılıp değdiğinde birbirine
yarım ay gözlerde birleşti
dilekleri kabul olmuştu
tek damlaydılar artık
göz bebeklerine bakarken aynı dili konuşuyorlardı…

’gözlerimde sen varsın’

’gözlerinde ben varım’

yıldızlardan topladıkları umutla
bebekliklerindeki huzuru buldular
hayattan umutlarını birbirlerine bağlayan
masum çocuk yüzleriyle

doğruluk, dürüstlük, sadakat ve güven

akıyordu yüreklerine damla damla…

gözlerinin derinliğinde hapis olmuşlardı
bulunamasınlar diye kapattılar göz kapaklarını
ne gerek vardı? hapisliğe
özgür olmalıydılar
saklayamazlardı ki
göz bebeklerinin içindeydi her ikisinin de sureti
oysa biliyorlardı
onlar istemediği sürece kimse bulamazdı
ne önde ne de arkada
omuz omuza olacaklardı ömürleri yettiği yere kadar
sevgi ve aşkın çağladığı gönüllerinde...

yer çekimi işlevini yitirdi
zincirler kırıldı
prangalar koptu
sınırdaki teller yerle bir
demir parmaklıklar eğildi önlerinde
tüm yolları açıktı
mutluluğa özgürce…

aşklarının sarhoşluğunda sallanıyorlardı
ay ve yıldızlardan bir salıncağın içinde
buldukları huzurun nuru yüzlerinde…

’dudaklarımın gözlerini kapatıyorum; dinlemek istersen eğer,
gel aç ya da bırak kör olsun ’

kıyabilir miydi?
sevdiğine
nasıl izin verirdi
dudaklarına bir buse kondurdu
işte o anda;
aşk sarhoşu yüreklerinin
sesini dinliyorlardı dudaklarında...


22.02.2012______________________Seher_Yeli


Şiirime emek verip ve nefes olan canım arkadaşım papatyama ve Yağız beye çok teşekkür ederim. Sevgi ve saygılarımla...