Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
sekte veriyor gözlerindeki kapanışlar yüzünde bir lisan noksan gibi konuş konuş benimle nedime
beklerim dersen eflatuni gün ağaracak yüzündeki allıklar dudaklarında eskiyen sus sessiz berduşlar gibi gözlerinde yalpalayan bakışlar içimde kötü bir his var konuş konuş benimle nedime
ö l ü m
sus nedime sus
simsar lâl bekliyormuş ya oysa açmış ya göğsümüzün kafesini saklı gizli ne kaldıysa kıtlıktan çıkmışcasına koparmış ya sevdiklerimizi koş koş yet nedime aşka dair ne kaldıysa al al bırakma onlara nedime
eylül girdabında acı yapraksı bir düşüş nedime sesler duyuyorum hışırtıları bastıran azap çığlıklarını sokak çocukları onlar yaprak değil benim çocuklarım seslerini duyuyorum azap çığlıklarını nedime eylülde ağaçlar da düşer mi düşüyor nedime düşüyor
koş koş tut ellerimi ellerim kopkoyu ateş müptelası ellerim cehennem dokunuşu ölüm soğuktur diyorlar ne soğuğu ellerim yanıyor yanıyor ellerim nedime
sana bir sır vereyim güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar ışık sızdırmayan başakların bozkır topraklara hükmedişidir bu kara topraklara değil ama başaklara sözüm geçer tanrıya giden hiyerarşi koltuğundan geçen bin insan getir bana ekmek ver onlara nedime ama sus
sus sus karayılan çal diline hanım sultan ölemez nedime
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
sultan ağıdı şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
sultan ağıdı şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Saygılarımla........