Nisan sen’sin!
Eylül ben!
Ama...
Gerçekten! ..
...
Sen ilk’sin... İlkbahar!
Ben son’um...Sonbahar!
Aramızda...öyle,
Öyle ki bir engel var...
Yaz gibi kuru...kavurucu!
Beni yakar!
Beni boğar...
Sen tomurcuk...sen gonca...
Sen çiçeksin...sen Bahar!
Sen Bahar’ın gül’ü! ..
Ben mevsimlerin Güz’ü...
Ben solan çiçek...
Ben yaprak dökümü...
Ben Doğa’nın ölümü!
...
Nisan sen’sin!
Eylül ben!
Ama...
Gerçekten! ..
...
Yağmur sende yağarsa...
Rahmet’tir!
Bende yağarsa...
İllet!
Hava sende açarsa...
Cennet’tir!
Bende açarsa...
Hayret!
Sana ulaşmaya,
Ne kadar etsem, çaba...
Ne kadar etsem, gayret,
Aramızda yaz var!
Ki kuru...kavruk!
Değil mi öyle? ..
Hele bir düşün!
Hele bir fikret!
Yarabbim...
Kalmadı bende sabır,
Ümit...akıl...
Kalmadı gayret!
Sen büyüksün yarabbim...
Sen!
Bir sebeb hâlket!
Sen hallet! ..
...
Nisan sen’sin!
Eylül ben!
Ama...
Gerçekten!
...
Çok şiir var...
Nisan için...Eylül için...
Fakat? ..hayalen!
Ama bu gerçek!
Çünkü...sen Nisan’sın 29
Çünkü...ben Eylül’üm 26
Sen büyüksün!
Ben küçük!
Aradaki fark ’3’
Bir...üç...iki...
Sen...o...ben...
O sana Devlet!
O bana Zillet!
O bana İllet! ..

27.12.2005/08.00