1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1674
Okunma
Kırk yıl oldu ben köyümden çıkalı
Tanıdığım hiç bir büyük kalmamış
El kapısı ekmek kapım olalı
Tanıdığım hiç bir büyük kalmamış.
Gayrı geçti o çocukluk yıllarım
Hayal ile gelip geçer günlerim
Gah kendime gah elime ağlarım
Tanıdığım hiç birbüyük kalmamış.
Dünya ya değişmem bizim elleri
Gül oldu gözüme kara tikeni
Hani bizim elin gelini eri
Tanıdığım hiç birbüyük kalmamış.
Memnun olmasak da biz bu karardan
Kaçan ne kadar kaçacak mevladan
Duydum ki "Ümmühan" göçmüş dünyadan
Tanıdığım hiç bir büyük kalmamış.
Kul Yusuf çırpınır güvercin gibi
Gökte ki turnalar habercim gibi
Elimden ayrıyım tecellim gibi
Tanıdığım hiç birbüyük kalmamış.
Söz:
Yusuf Aslan.
Malatya / Fethiye.
Not:
Bu şiirim, akrabamız ve büyüğümüz Ümmühan Aslan’ın anısına yazılmıştır.
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz