1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1687
Okunma
Sensizliği güle verdim
Armağandır deyip boynuna taktı
Gül açamadı
Sensizliğin kasvetinden
Bülbül konmadı
Derdine eş derde ortak olmadı
Ve sustu, hiç şakımadı
Dikenler bile batmaya çekindi
Sensizliğin acısı
Daha derindi.
Dikenden…
Sensizliği rüzgara verdim.
Yalpalandı
Hangi yöne eseceğini şaşırdı
Seni lodosta aradı
Poyrazda bulurum sandı
Yanıldı…
Sessizce buluta koştu
Bulut sulu gözlerini silip
Güneşe sundu
Güneş somurttu
Bulut iç çekti, gözyaşı döktü
Bana yaren bana eş
Sensizliği yüreğime sundum
Kimselerin kabullenmediğine
Dört elle sarıldı
Burası barınağındır deyip
Sardı sarmaladı
En nadide hazinesiydi yüreğimin
SENSİZLİK…
Kanadı derinden
Gözlerimden yaş olup aktı…
İlknur YÜCE
27.01.2012
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.