insan...
hatasız olmaz derler ona.
doğrudur, hatasız değildir insan.
çoğu zaman bilmeden yapar,
farkına varmaz insan.
kimi zaman bile bile yapar,
kendi kaybeder insan.

sevdiğine hata yapar insan.
en sakındığına, gözünde bebek olana.
bilemez o an dağa kar yağdırdığını,
bilemez ovayı kuruttuğunu.
ama an gelir görür dağdaki karı, ovadaki kuraklığı.
o an gelir çırınır insan kar erisin, ova yeşillensin diye.
o an gelir kendi de çöl olur.
o an gelir dünyası ters düz olur.


ve....
an gelir dayanamaz ova,, dağ
dağ eritir karını, ova can bulur yeniden.

kimi insan bilerek yapar hatasını,
isteyerek üzer sevdiğini.
bilir verdiği hüznü,kederi.
ve o an gelir de almaz yaptıklarını geri.
bilir belki de sonunu...
ama yapmaz, yapmak istemez.
bile bile kaybetmeyi tercih eder.
bel ki de zaten istediği odur,
göze almışlık, salmışlık vardır.


tek bir cümle, tek bir söz
belki herşeyi düzeltecek olan.
ama söz konusu sonuçta insan.
yenilir kendi benliğine, kendinden çok sevemez karşısındakini.
eritemez karı, buzu, can veremez ovaya.
çabalamak yerine yeni dağ, yeni ova arar kendine.
düşünmez ardındaki afeti,
gözünü yumar gider hepsine.