Vakti gelmeyen ecelimi sen sundun,
sen o altın tepside diyordu,
Şimdi gül alay et ister,
Allahsız ,ele bir küpün içine attığın külümü,
Ağlayamıyordu neydi?,
sinesine batan kadının son katı acı hükmünü,
Aramızda öldüren sukunet ,
ağlama sesine bile razıydı hatırlatırdı dünü...

Lanet olsun,birbirimize
istediğimiz kadar bağıramadık diyordu,
Kavgalarımızı özledim,
hep çocuk olurdun bağıransa ah o ben,
Ağlamalarına başlardın,
kıyamazdım sarılıp sustururdum birden,
Severek öldürdüm yok ettim şimdi
bedenini ,katilmiyim yoksa da ben?

Sen ay/dın be,diyordu,
yıldızlar şahitti bilinmeyen hikayesi sel,
Önemsizdi aydınlattıkları yer,
sen vardın hepsine bin bedel,
Bir dolu rampa koymuş şu hayat,
önüme bir dolusu engel,
Çabalarken boğuldum,
neydi ah be bizi ayıran azgın sularda o sel?


Kocası konuşmuyor ama
aslında çok şey söylüyor du..


BAĞIRAMAYAN SUSKUNLUKLAR
İÇERİDE KONUŞURLAR









binoş
yine kayıp sayfalarım işte,
şiir kıyısından akan yaşam ilee,,