Bir zaman verilmiş elli yüz sene
Döneceğin günü hatırladınmı
İster padişah ol istersen paşa
Söneceğin günü hatırladınmı

Bir mühlet verilmiş akılla yarış
Çalışıp didinip aleme karış
Bir gün kucaklarsa öyle bir sarış
Donacağın günü hatırladınmı

Bakar ama görmez olur gözlerin
Haykırırsın kimse duymaz sözlerin
Tutmaz olup yayılınca dizlerin
Kalacağın günü hatırladınmı

Kulakların duymaz dilin konuşmaz
Artık kimse sana akıl danışmaz
El olurlar oğlun kızın tanışmaz
Sanacağın günü hatırladınmı

Ya cehennem senin ya cennet yayla
Seçilir makamın ahlakla huyla
Al yükünü haydi mizan ı boyla
Sunacağın günü hatırladınmı

Ah ne anlatsam ne söylesem duyulmaz
Ruh çıkınca hiç bir amel sayılmaz
Dondu fânî beden gayri ayılmaz
Öleceğin günü hatırladınmı

Vah tüh diye bakınırlar naşına
Konuşaman bez bağlarlar başına
Sıra gelir yaşantına işine
Göreceğin günü hatırladınmı

Osmanım yüreğim kanar sökülür
Ölüm ânı göz yaşlarım dökülür
İnsan ve cin hep hesaba çekilir
Vereceğin günü hatırladınm

Osman AKSOY