Bu nasıl bir aşktır gönül bu nasıl aşk ateşidir
Çatladı orta yerinden sabır taşı dayanmadı
Bu nasıl bir hasret gönül nasıl gurbet güneşidir
Bir yüreği kendisine kul etmekten usanmadı

Aşkın deryasında idin şimdi kaldın artık gölde
Öptün sevda ormanını prensesin uyanmadı
Kimi zaman Ferhat oldun kimi zaman Mecnun çölde
Kader seni dervişlere çul etmekten usanmadı

Yalnızlığın diğer adı sensizlik demektir canan
Yorgun yürek hiç bu kadar hasret korunda yanmadı
Severken ayrılıp gitmek densizlik demektir canan
Kader bizi süründürüp zül etmekten usanmadı

Ne isyankâr oldun böyle, aşka karşı dilin keskin
Aklım yılların arifi gönül sözüne kanmadı
Yüreğim kan ağlıyorken bana sabret diyor, lakin
Sabır ile günlerimi yıl etmekten usanmadı

Deli gönül seni kader aşk ile eyler derbeder
Gurbet elde oldun heder seni yoldaşı sanmadı
Yandık yandık candan bezdik cefadan bıkmadı kader
Hasret ateşinde bizi kül etmekten usanmadı

Bu nasıl bir aşktır gönül bu nasıl bitimsiz hasret
Sanki hiç kimse sevmedi kimse cananı anmadı
Coşari der gözde başlar aşktaki kutsal esaret
Bu yarınsız sevda seni pul etmekten usanmadı

09.12.2011/ Samsun

İbrahim COŞAR