Hep bir köşesinde oturuyorum odamın,
Soğukluğunu ve yanlızlığını konuşturuyorum sessiz içine kapanık çığlıklarla...
kayboluşunu seyrediyorum geçen yılların.
Unuttum kelimesinin yalan olduğunu, unuttum dedikçe unuttum dediğim kişiyi hatırlatıyorum hatıralara.
Unuttum demek yalan aslında hatırladıkça seni.
Haydi ışıkları söndürün artık gündüzü geceye bulamak adına.
ya beni öldürün yada unuttum dediğim kişiye beni götürün.

Son cümlelerin ne faydası varki geri dönmeden önce yaptıklarınla yüzleş.
Önce kendini benim yerim koy ama yok koyma acı çekersin sonra.
Saklama benden kendini,
Gitme özlüyorum seni kopamam senden ya beni öldür yada gelde yüzümü güldür.
İyi geceler sevgilim rahat uyu bende uyuyorum yokluğunun varlığıyla buluştuğu noktada..

Kaç yıl geçti ardından, yollarına bile hasret kaldığım,
Gözlerinin yeşilinde kayboluşumun kaçıncı gününde sensizlik başladı?
Kaçgün geçti aradan, kaç ay geçti , kaç yıl geçtiki Ellerinin sıcağını bedenimden uzak bırakalı ?
Rüzgarlara savurdum göz yaşlarımı .
Yağmur değildi yüzüne dokunan ıslaklık, Sonbahar gelmeden dökülen yağmurdu göz yaşlarım...

Unuttum demişsin benim için ve ağlamışsın.
Unutsaydın nasıl hatırlardın ? Unutsaydın ağlarmıydın ?
Bana bak sadece bir dakika ve gülümse sakın ağlama.
Kafanı yasla omuzuma, hüznünü anlat ve ağla sakın gülme...