Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
İlk isyanım, o kem bakışında ki hainlik Ve hasütlük içeren, nazara Ruhumdan söktüğün, şefkatimle ben vuruldum Bir bir yok ettin, o pak duygularımı İçimde yanlızca kalan, hayretin hüsranları Mahellemde; sevgiye kucak açamış, neşe dolu Çocuklarımız, vardı Evlerde; uygun zamanlar içinde, sevgi ve saygılar Fitneliğe bulanmış, çekememezliğin boş kalıbında Temelleri çürütülmüş, saf diyarlardan geldim
Din terbiyesi altında, sözlerimiz hep namusken Çeklere, itibar kalmadı Dini düşman sayan, zihniyetler de ben boğuldum Tüm değerlerimizin, utanç abidesi gibi sayan Üç kağırtçılığı, dürüstlüktür deyişte yayan İçimize soktuğun, nankör hislerinden kovuldum İçirdin vefasızlık zehrini, şerbettir diye Gömdün beni; benim de, ta içime Ar’ı, namusu ve hayâyı unutturuşunda Ana babayı, sokakta tekmeliyenleri gördüm
İç ve dışımla, hür ve huzur doluyken Bin türlü prangaların, altına koyuşta oydun Kavurdun bizi, kökten büzüldük Namus temsili kadınlarımızı, çıkarın uğruna Podyumlar da; boy boy edepten, çürüttün Ruhları ropotlaştırıp, tek tek sıraya dizdin İblisin haininin, padişahlığında Çokça melunlukların var, her bir şeyin altında Yakışta yıkan; kullarından, boğuluşta irkildim
Nerde kaldı, o yüreklerin pak özlemi Herşey, karanlıklar da şimdi Ne sevgililer gömdüm, eli kanlı bıçaklı Biçare gönüllerin, eli böğründe bugün Her şey de, saklanır bin bir sesizliğin içine Kötü dumanları tüter, ovaların Kendi yurdum da, sanki de bir el’im Bağrına dost hançeri saplı, yollardan döndüm...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Gömdün Beni, Benim de Ta İçime şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Gömdün Beni, Benim de Ta İçime şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Din terbiyesi altında, sözlerimiz hep namusken Çeklere, itibar kalmadı Dini düşman sayan, zihniyetler de ben boğuldum Tüm değerlerimizin, utanç abidesi gibi sayan Üç kağırtçılığı, dürüstlüktür deyişte yayan İçimize soktuğun, nankör hislerinden kovuldum İçirdin vefasızlık zehrini, şerbettir diye Gömdün beni; benim de, ta içime Ar’ı, namusu ve hayâyı unutturuşunda Ana babayı, sokakta tekmeliyenleri gördüm
çok güzel bir serbest şiir okudum kalemini yüreğini kutlarım.
Nerde kaldı, o yüreklerin pak özlemi Herşey, karanlıklar da şimdi Ne sevgililer gömdüm, eli kanlı bıçaklı Biçare gönüllerin, eli böğründe bugün ________________________________
kaleminize yüreğinize sağlık değerli hocam
BİLAL TEKİN tarafından 1/11/2012 9:24:15 AM zamanında düzenlenmiştir.
İç ve dışımla, hür ve huzur doluyken Bin türlü prangaların, altına koyuşta oydun Kavurdun bizi, kökten büzüldük Namus temsili kadınlarımızı, çıkarın uğruna Podyumlar da; boy boy edepten, çürüttün Ruhları ropotlaştırıp, tek tek sıraya dizdin İblisin haininin, padişahlığında Çokça melunlukların var, her bir şeyin altında Yakışta yıkan; kullarından, boğuluşta irkildim
Nerde kaldı, o yüreklerin pak özlemi Herşey, karanlıklar da şimdi Ne sevgililer gömdüm, eli kanlı bıçaklı Biçare gönüllerin, eli böğründe bugün Her şey de, saklanır bin bir sesizliğin içine Kötü dumanları tüter, ovaların Kendi yurdum da, sanki de bir el’im Bağrına dost hançeri saplı, yollardan döndüm...
Yüreğinize sağlık okudum-anladım-ders çıkardım selamlar.............
Kendi yurdumuz sinsice yıllardır yabancılaştırıldı. El edildi. Bizler kelaynak kuşları gi ortada kalakaldık. Yakında nesilleri tükenecek diye bir kampa toplarlarsa şaşmayın. Kaleminiz dert görmesin. Selamlarımla.
Yozlaştırılan maddi ve manevi hayatımıza nefis bir ayna tutmuşsunuz ağabeyim; insanları özünden, örfünden, inancından ayırırsanız ne kendisi olur, ne de özendiği olabilir, ortada garip bir varlık olarak dolaşır durur... Haz alarak, düşünerek okudum... Selam ve saygılarımla...
Nerde kaldı, o yüreklerin pak özlemi Herşey, karanlıklar da şimdi Ne sevgililer gömdüm, eli kanlı bıçaklı Biçare gönüllerin, eli böğründe bugün Her şey de, saklanır bin bir sesizliğin içine Kötü dumanları tüter, ovaların Kendi yurdum da, sanki de bir el’im Bağrına dost hançeri saplı, yollardan döndüm...
DEĞERLİ HOCAM GÖNÜL GÖZÜNÜZ HEP AÇIK OLSUN...BİZLERE GÜZEL ŞİİRLER SUNUNUZ..VAROLUN ..SAYGILAR VE SELAMLARIMLA..
Nerde kaldı, o yüreklerin pak özlemi Herşey, karanlıklar da şimdi Ne sevgililer gömdüm, eli kanlı bıçaklı Biçare gönüllerin, eli böğründe bugün Her şey de, saklanır bin bir sesizliğin içine Kötü dumanları tüter, ovaların Kendi yurdum da, sanki de bir elim Bağrına dost hançeri saplı, yollardan döndüm...
İçli bir yüreğin seslenişi çağlaması vardı dizelerde değerli dizelerinizi canı gönülden kutluyorum üstadım kaleminize sağlık saygılarımla..
İlk isyanım, o kem bakışında ki Hasüt nazara Ruhumdan söktüğün, şefkatimle vuruldum Bir bir yok ettin, duygularımı İçimde kaldı, hayretin hüsranları Mahellemde; sevgiye kucak açamış, neşe dolu Çocuklarımız vardı Evlerde; uygun zamanlar içinde, sevgi ve saygılar Hasutlüğe bulanmış, çekememezliğin kalıbında Temelleri çürütülmüş, saf diyarlardan geldim
Din terbiyesi altında, sözlerimiz namusken Çekler itibar kalmadı Dini düşman sayan, zihniyetlerde boğuldum Tüm değerlerimizin, utanç abidesi sayan Üç kağırtçılığı, dürüstlüktür diye yayan İçimize soktuğun, nankör hislerden kovuldum İçirdin vefasızlık zehrini, şerbettir diye Gömdün beni, benim de içime Ar’ı, namusu ve hayâyı unutturuşunda Ana babayı, sokakta tekmeliyenleri gördüm
İç ve dışımla, hür ve huzurluyken Bin türlü prangaların, altında oydun Kavurdun büzüldüm Namus temsili kadınlarımızı, çıkar uğruna Podyumlar da, boy boy çürüttün Ruhları ropotlaştırıp, sıraya dizdin İblisin haininin, padişahlığında Çokça melunlukların var, her şeyin altında Yakışta yıkan kullarından, boğuluşta irkildim
Nerde kaldı, o yüreklerin pak özlemi Herşey, karanlıklar da şimdi Ne sevgililer gömdüm, eli kanlı bıçaklı Biçare gönüllerin, eli böğründe bugün Her şey de, saklanır bin bir sesizliğin içine Kötü dumanları tüter, ovaların Kendi yurdum da, sanki de bir elim Bağrına dost hançeri saplı, yollardan döndüm...
Hiç bir şey yaradılışında değere sahip değildir.Bir şeyin değeri getireceği şeye bağlıdır.Bundan dolayı insan ilişkileri soyuttan somut önerilerle neticeye gidilmesi gerekir. Ahlak dünyası tıpkı evrensel bilgi dünyası gibi...kendi sürekli ilişkileri ile tarihin üstündedir.Vicdanın evrimi sırasında oluştukları özel doğruluklar kendi koşullarıyla bağdaşıktır.Gerçek doğruluk hiç değişmez.Kıvanç ve acı duymak için örgütlenmiş olan yalnızca duyarlıkla bezenmiş bi organın özel yapılısı değil,ama bütünü içindeki nesnel dünya işte,kıvanç ve acı karşıtlığının,hem de tastamam bizce bilinen biçimi altında,evrensel bir karşıtlık olduğunu ve özsel olarak,türdeş duygular aracıyla evrenin çeşitli dünyalarında temsil edilmesi gerektiğini bu nedenle kabul ediyoruz... Toplumsal yaşayışta var olan yaşamın tüm kavram ve kurallarını irdeliyerek yazılan bu şiinizi zevkle okudum .Kutlarım sevgi ve saygılarımla...
anlam deryasındaydı dizeler...ustalıkla yazılmış müstesna şiirlerden di. hayranlıkla ve de imrenerek okuduğum bir serbest. tebrikler ve saygılar sunuyorum...HŞT
hocam çok güzel anlatmışsınız......hepmiz bu üzüntüyü yaşıyoruz cevremize duyarız değiliz ama.....artık küçülüyor olduğumuz yaşam alanları içindeki dostluk arkadaşlık komuşulukta yok olmuş diye bilirim..............yazık bizler çok yazık...........saygılarım bıraktım sayfanıza efendim kaleminiz hiç susmasın zaralıcan
yüreğimizin depremlerine tercuman olmuşsun
dikkatle ve anlamaya çalışarak okudum
içimde fırtınalar esti
selamlar tebrikler