Bir gün Osman Efendi, sabah seher vaktinde
Abdestini almış da çıkmış mescide doğru
Görmüş yolda bir kişi, günün çok er vaktinde
Selam vermiş gönülden akmış mescide doğru

Bu vakitte bu kişi yolları süpürüyor
Hararetli sırtında terleri köpürüyor


Çöpçü bir an şaşırmış, selamı candan almış
Adam bilindim diye; ağlamış sevincinden
Hor hakir görenleri, düşünmüş bir an dalmış
Sonra işe koyulmuş, çağlamış sevincinden

Yıllardır temizlikçi böyle bir şey görmemiş
Hiç kimse hatırını doğru dürüst sormamış


Namazını kılınca tekrar Osman Efendi
Evine gitmek için duayla çıkmış yola
Arkasında bir adam! Korkar Osman Efendi
Sokağının başında dinlenmiş vermiş mola

Gerisine bakmış ki! Aman birde ne görsün
Selam verdiği kişi! Neden? İzini sürsün!


Ertesi gün anlamış bu olup bitenleri
Sokağını her günden daha temiz görünce
Bir daha lanetlemiş garibi itenleri
Hatta bu iş tam tamı dört iki yıl sürünce

Bir selam hürmetine sekiz yıl gülmüş sokak
Osman Bey taşınınca çokça üzülmüş sokak…



Salih Yıldız…06.01.2012




.