Tek yapabildiği eylemin göz kırpmak olduğu durumda olan bir çocuk varmış.
O, boş duvarlarda, hep yeni pencereler açmış kendine
Yeni rüzgarlar değmiş gözlerine
Yeni sırlar edinmiş yeryüzüyle
Ayın görkeminden her gece eriyip tükenirmiş.
Ruhu gezgin, ruhu renkliymiş
Topu topu bir dünya vardı ya,
O, başka dünyalar olsa onları da görmek istermiş
Böyle olunca, dünyada bütün gönüllere taht kurmak ister,
Sele serpe kurulmak istermiş
Sınırı yok, sonu yokmuş
Gönlü hep coşmak istermiş
Cebinde bin mavi boncuk
Tüm insanlara hediye etmek istermiş
Bin bir ışık saçmak,
Hep ışık saçmak istermiş
Karşılığı olmasa da mühim değilmiş
İç sesindeki duygularına bürünmüş hep
Sonra ayağa kalktığını görmüş her gece
Canı istemiş, kanı istemiş, hep istemiş
Eskiden aklına eserse dellenen, çeken giden
hatta isterse aya kaçanmış
Evet evet, aya kaçanmış
Çünkü o Seyyah çocukmuş
O yüzden bir var, bir de yokmuş
Onun asıl adı, Aya Kaçanmış.
Tozlarını bizlere bulaştırmış
İsmi dünyada hatıra kalmış
Hep kalmış.

Cemile SÖNMEZ