Dün yine kapına geldim
Sana hasret..Sana sevgi dolu geldim..!
İçimin özlemi
Öylesine taşmış ki dışarı..
Gözlerimden yaşlar akmaya başlamıştı yine.

Bagırdım..Haykırdım
Duyman için beni..
Duyupta açman için kapını.
Kapında diz çöküp agladım..
Agladım..Feryad-ı figan ettim..!
Ama sen açmadın kapını.

Bak ben hazırdım sana gelmeye
Ve de geldim..
Hemde sen çagırmadan geldim..!
Ne olur..ne olur açsana kapını
Açsana..Kulun kölen olayım..!
Bak ben hazırım sana gelmeye
Hazırım..geldim.
Ne olur kapını açsana..!

Ey sevgili..! !
Bu kez korkarak kaçmadım kapından..
Çünkü; bu gönül seni arzular..
Bu gönül seni ister..
Çünkü; bu gönül sana gelmek ister..!

Ama..ama bu sefer sen açmadın kapıyı
Açmadın..Sen açmadın..!
Ben koşarak geldim kapına
Vurdum..vurdum..duymadın..!
Kapıyı açıp beni içeri almadın.

Biliyorum sende beni seviyorsun..
Ve..Bu sevgiden beni içeri almıyorsun..!
Ne olur beni sevme..
Beni bu kadar sevipte bana acıma..! !
Ben alışkın degilim..
Ben bu sevgiye layık degilim.

Ey sevgili..! !
Beni bu halimle kabul etsene
Ne olur beni ateşinle yaksana..! !
Beni ateşlere atsana.
Ne olur bana acımasana..!
Bana kapını açsana.

Zaten şu an yanıyorum aşkından
Kim korkar..Kim korkar ki
Sana ulaşmak için yanmaktan..!
Ne olur beni yanına çagırsana
Bana hadi gel desene..! !
Gel..gel de.
Bekliyorum..!

Sevgül Kılıçaslan Çiftci